Λεφτά Υπάρχουν, όχι για την παιδεία όμως…

Advertisements

Το γράμμα ένος αυτόχειρα 30 χρονών: Η γενιά μας θα εκδικηθεί

«Η γενιά μου χάθηκε. Χωρίς δουλειά, χωρίς όνειρα. Αντιστάθηκα όσο μπορούσα. Σας λέω αντίο». Η κρίση και η κοροϊδία της κυβέρνησης έσπρωξαν τον 30χρονο Μικέλε στο Ούντινε της Ιταλίας στην αυτοκτονία. Ο Μικέλε αντιστάθηκε, δεν άντεξε όμως τον πόλεμο που καθημερινά υφίσταται η νέα γενιά, την συντριβή των ονείρων της, την ανάπηρη ζωή που της τάζουν.

Ο Μικέλε  στις 31 Ιανουαρίου με ένα σχοινί έβαλε τέλος στην αγωνία του.

Συνέχεια

SURVIVOR : Η νέα γενιά στην Ελλάδα της κρίσης

Πολλοί χαρακτηρίζουν τη γενιά μας ως τη γενιά της ανεργίας  ή ως τη γενιά της μετανάστευσης. Για να είμαστε μάλλον πιο ακριβείς θα μπορούσαμε να τη χαρακτηρίσουμε σαν τη γενιά που μεγάλωσε σε καθεστώς μνημονίων. Ζούμε και σπουδάζουμε σε «ρυθμούς μνημονίων», εναρμονισμένοι με τις πολιτικές λιτότητας της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ενώ μαθαίνουμε να επιβιώνουμε με βάση το δόγμα του TINA(There Is No Alternative).

16809967_10210159379514087_421582451_nΥπάρχουν μια σειρά από  προβλήματα που έφεραν οι πολιτικές λιτότητας στις σχολές μας, με το πιο «απτό» από αυτά να είναι μάλλον η υποχρηματοδότηση των ιδρυμάτων. Από τις τεράστιες ουρές στη λέσχη που κάποιες μέρες φτάνουν μέχρι την είσοδο Αντωνιάδου, μέχρι τις ελάχιστες εστίες που παρέχει η ΑΣΟΕΕ, (με αποτέλεσμα φοιτητές να πληρούν τα κριτήρια και να μην παίρνουν δωμάτιο) και τα όλο και περισσότερα χρήματα που δίνουμε για φωτοτυπίες και συγγράμματα, είναι προφανές ότι το κόστος φοίτησης μετακυλίεται με γοργούς ρυθμούς στους ίδιους τους φοιτητές. Ο χαρακτήρας του Δημόσιου και Δωρεάν Πανεπιστήμιου υποβαθμίζεται συνεχώς ενώ την ίδια στιγμή η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ δίνει υπέρογκα ποσά σε όπλα, πολεμικά αεροπλάνα και στην εγκατάσταση του μηχανισμού με τις μπάρες στα μετρό και λεωφορεία. Συνέχεια

Το σύστημα είναι σπασμένο και οι οικονομολόγοι δεν μπορούν να μας βγάλουν από αυτό

Ο οικονομολόγος Michael Roberts αναλύει γιατί τα σύγχρονα οικονομικά, αδυνατούν να κατανοήσουν την πραγματικότητα.

Σε ένα από τα τελευταία άρθρα του για το 2016, ο βιογράφος του John Maynard Keynes, οικονομολόγος Robert Skidelsky γράφει: «ας είμαστε ειλικρινείς: κανένας δεν ξέρει τι συμβαίνει στην παγκόσμια οικονομία σήμερα. Η Ανάρρωση από την κατάρρευση του 2008 είναι απρόσμενα αργή. Βαδίζουμε στον δρόμο προς την πλήρη υγεία ή βυθιζόμαστε στην «επ’ αόριστων στασιμότητα; Η παγκοσμιοποίηση έρχεται ή φεύγει;» Και συνεχίζει: «Οι τεχνοκράτες δεν ξέρουν τι να κάνουν. Πατάνε τους συνήθεις (και τους ασυνήθεις) μοχλούς και δεν συμβαίνει τίποτα. Η ποσοτική χαλάρωση έπρεπε να φέρει τον πληθωρισμό «πίσω στον στόχο». Δεν τα κατάφερε. Η δημοσιονομική συστολή υποτίθεται θα επανέφερε την εμπιστοσύνη. Δεν έγινε». Συνέχεια

Ο καπιταλισμός με αριθμούς στην αγαπημένη του (και πιο πλούσια) χώρα

Στις ΗΠΑ υπάρχουν 18.400.000 εκατομμύρια άδεια σπίτια.

Ταυτόχρονα υπάρχουν 842.000 άστεγοι σε μια δεδομένη εβδομάδα μέτρησης. Αναλογούν 22 άδεια σπίτια για κάθε 1 άστεγο.

Το 50% των μελών του Κογκρέσου της ΗΠΑ είναι εκατομμυριούχοι. Αντίστοιχα μόλις το 1% των κατοίκων της ΗΠΑ είναι εκατομμυριούχοι. Συνέχεια

Ελλάδα, μία από τις χειρότερες χώρες του κόσμου για τους εργαζομένους

από http://www.koutipandoras.gr
iutc-map[1]

Η ανεργία στην Ελλάδα βρίσκεται στα ύψη, αλλά και αυτοί που καταφέρνουν να βρουν δουλειά δεν έχουν και λόγο να… πανηγυρίζουν, καθώς η χώρα μας κατατάσσεται από τη Διεθνή Συνομοσπονδία Συνδικάτων (IUTC) ως μία από τις χειρότερες στον κόσμο για να δουλεύει κανείς.

Στη μελέτη της για το 2014, η IUTC «βαθμολογεί» τις χώρες με μία κλίμακα από το 1 ως το 5 (συν μία επιπλέον βαθμίδα 5+), όπου το 1 σημαίνει εξασφαλισμένα εργασιακά δικαιώματα και το 5 καμία εγγύηση των εργασιακών δικαιωμάτων, ενώ η βαθμίδα 5+ αφορά σε χώρες όπου αυτό οφείλεται σε εμφύλιο πόλεμο ή γενικότερη κατάλυση των νόμων.

Η Ελλάδα, όπως μπορεί να μαντέψατε, τοποθετείται στη βαθμίδα 5, που σημαίνει: «Οι χώρες με αξιολόγηση 5 είναι οι χειρότερες χώρες στον κόσμο για να δουλεύει κανείς. Αν και η νομοθεσία μπορεί να ορίζει συγκεκριμένα δικαιώματα, οι εργαζόμενοι δεν έχουν ουσιαστικά πρόσβαση σε αυτά τα δικαιώματα και επομένως είναι εκτεθειμένοι σε αυταρχικά καθεστώτα και άδικες εργασιακές πρακτικές».

Έχει αξία να απαριθμήσουμε τις υπόλοιπες χώρες που βαθμολογούνται με 5 από την IUTC, και να αναρωτηθούμε αν είμαστε υπερήφανοι γι’ αυτό:

  •  Αλγερία
  • Μπανγκλαντές
  • Λευκορωσία
  • Καμπότζη
  • Κίνα
  • Κολομβία
  • Ακτή Ελεφαντοστού
  • Αίγυπτος
  • Φίτζι
  • Γουατεμάλα
  • Ινδία
  • Λάος
  • Μαλαισία
  • Νιγηρία
  • Φιλιππίνες
  • Κατάρ
  • Νότια Κορέα
  • Σαουδική Αραβία
  • Σουαζιλάνδη
  • Τουρκία
  • Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα
  • Ζάμπια
  • Ζιμπάμπουε