Καταγγελία ΕΑΑΚ στις δυνάμεις της ΚΝΕ

Την ίδια ώρα που τα πανεπιστήμια βρίσκονται σε μια οριακή κατάσταση, με μια ποιοτικά αναβαθμισμένη εκπαιδευτική αναδιάρθρωση να βρίσκεται στα σκαριά, η ΚΝΕ επιλέγει σαν απάντηση να στοχοποιήσει την αγωνιστική δράση της μαχόμενης ριζοσπαστικής αριστεράς. Αποκορύφωμα της στάσης αυτής αποτέλεσαν τα γεγονότα στην Πολυτεχνειούπολη Ζωγράφου στις 23/3. Παρά τη δημοσιότητα που έλαβαν αυτά τα περιστατικά δεν είναι μεμονωμένα και τυχαία, αλλά συνδέονται με μια αλυσίδα γεγονότων που προηγήθηκαν.

Ήδη πριν από μιάμιση περίπου εβδομάδα οι δυνάμεις της ΚΝΕ επέλεξαν να στήσουν καρτέρι σε μέλος των ΕΑΑΚ της Ιατρικής, εκτός σχολής, η οποία ακολουθήθηκε από κεντρική επίθεση της ΚΝΕ Ιατρικής σε μέλη της ΕΑΑΚ στην Ιατρική. Σε αυτές τις εκφυλισμένες πρακτικές της ΚΝΕ, δόθηκε η απάντηση που αντιστοιχούσε.

Την Πέμπτη 23/3, προετοιμάζοντας το έδαφος για όσα ακολουθούσαν, εξέδωσε ανακοίνωση η οποία λασπολογεί άνευ αρχών ενάντια στον κινητοποιούμενο κόσμο των φοιτητικών συλλόγων στο Υπουργείο Παιδείας και τους αγωνιστές της ΕΑΑΚ, χαρακτηρίζοντας τους ως «τσιράκια της κυβέρνησης», προσπαθώντας να αποσείσει από τις δυνάμεις της ΚΝΕ την ευθύνη για τη διάσπαση του κινήματος. Η προβοκατόρικη διάθεση αυτής της ανακοίνωσης ήταν ξεκάθαρη καθώς έφτανε στο σημείο να κατηγορήσει τους φοιτητικούς συλλόγους που συγκεντρώθηκαν στο Υπουργείο με αποφάσεις γενικών συνελεύσεων, αλλά και την ίδια την ΕΑΑΚ, για συνεργασία με την αστυνομία (η οποία δεν υπήρχε καν, στον χώρο του Υπουργείου)!!!

Μετατρέποντας σε πράξη το «πνεύμα» της προβοκατόρικης αυτής ανακοίνωσης, στο Φυσικό, 30 κνίτες επιτέθηκαν με τραμπούκικο τρόπο στα (πολύ λιγότερα) μέλη του σχήματος ΕΑΑΚ που βρίσκονταν στη σχολή. Η συγκεκριμένη πρακτική δεν ήταν τυχαία, κάτι που αναδεικνύεται από τα γεγονότα που ακολούθησαν στο ΕΜΠ.
Εκεί δυνάμεις της ΚΝΕ από όλη την Αθήνα επιτέθηκαν σε μέλη της ΕΑΑΚ στη ΣΕΜΦΕ στην Πολυτεχνειούπολη του Ζωγράφου. Ο σχεδιασμένος χαρακτήρας αυτής της επίθεσης, αποδεικνύεται από το γεγονός ότι τα μέλη της ΚΝΕ κουβαλούσαν «κατάλληλο εξοπλισμό» για να αποτρέψουν τυχόν φιάσκο, όπως έχει συμβεί σε αντίστοιχες προσπάθειες της παλαιότερα, αλλά και από την διαρκή ροή «ενισχύσεων» από όλη την Αθήνα. Παράλληλα, δεν δίστασαν να επιτεθούν με χυδαία σεξιστική φρασεολογία και χειρονομίες σε γυναίκες μέλη των σχημάτων της ΕΑΑΚ. Όμως δεν αρκέστηκαν σε αυτά. Τα καθοδηγητικά στελέχη που συντόνιζαν την επίθεση και καμία σχέση δεν έχουν με τους φοιτητικούς χώρους, πέραν από την «έμπρακτη συμβολή» στην επίθεση, προέτρεψαν τα μέλη της ΚΝΕ να κλέψουν τα προσωπικά αντικείμενα (τσάντες, κινητά, χρήματα κλπ) των μελών της ΕΑΑΚ και να βανδαλίσουν το υλικό των χώρων των σχημάτων.

Τα ταυτόχρονα και μεθοδικά οργανωμένα χτυπήματα που στοχεύουν στην φίμωση της ΕΑΑΚ και την καταστολή του μαχόμενου φοιτητικού κινήματος, φανερώνουν κεντρικό σχεδιασμό από πλευράς της ΚΝΕ και της πολιτικής της καθοδήγησης, του ΚΚΕ, που μοναδικό στόχο έχει την όξυνση του κλίματος εντός των Φ.Σ. και την εγκαθίδρυση μιας παρακαταθήκη μίσους και οργανωτικής αντιπαράθεσης μεταξύ των αριστερών δυνάμεων όπως έχει δείξει και μέσα στις ίδιες τις γενικές συνελεύσεις. Γιατί δεν τους ενοχλεί η ΔΑΠ και η ΠΑΣΠ (γι’ αυτό και δεν τις «ενοχλούν»…) αλλά οι φοιτητές και αγωνιστές που παλεύουν μέσα από τις Γενικές τους Συνελεύσεις, μάχονται στους δρόμους και βρίσκονται αριστερά από τη γραμμή του Περισσού.

Εν όψει φοιτητικών εκλογών και προκειμένου να κρύψει κάτω από το χαλάκι τις δικές της τεράστιες αδυναμίες, επιλέγει να αποπροσανατολίσει τους συλλόγους αλλά και τα μέλη της, με πρακτικές και συμπεριφορές που καμία εναρμόνιση δεν έχουν με τις αξίες και το ήθος της αριστεράς και του κομουνιστικού κινήματος. Οι πολιτικές ανεπάρκειες της ΚΝΕ, η έωλη και γενικόλογη γραμμή της στο φοιτητικό κίνημα που αδυνατεί συστηματικά, να θέσει τον πήχη σε επίπεδα ανάλογα της συγκυρίας και στον αντίποδα σπέρνει ματαιότητα και απαισιοδοξία στον κόσμο των σχολών, δεν κρύβονται πίσω από τραμπουκικούς και αλήτικους χειρισμούς.

Επιδιώκει να καναλιζάρει τους φοιτητικούς και μαθητικούς αγώνες στην κατεύθυνση της «λελογισμένης» αντιπολίτευσης, χαμηλής έντασης, χωρίς να χαράσσει έναν νικηφόρο σχεδιασμό για τη συγκρότηση πανεκπαιδευτικού μετώπου. Ακολουθεί την ίδια ακριβώς τακτική σε όλα τα επίπεδα: στο εργατικό κίνημα, όπου το ΠΑΜΕ ‘’κλιμακώνει’’ τον αγώνα με απεργίες την Πρωτομαγιά, στη Βουλή με «αγωνιστικές» προτάσεις νόμου του ΚΚΕ, αλλά και τις «ριζοσπαστικές» δηλώσεις Κουτσούμπα «δεν ήρθε η ώρα να βγούμε από την Ε.Ε και ευρώ γιατί ο λαός και η εργατική τάξη θα πεινάσουν».
Αποκλειστικός στόχος της τακτικής του σε όλα τα επίπεδα είναι τα μικροκομματικά εκλογικά οφέλη, είτε στους χώρους της εκπαίδευσης, είτε σε κεντρικό πολιτικό επίπεδο, καθώς η ηττοπαθής γραμμή, της αδυναμίας νικών στο έδαφος του καπιταλισμού, καταλήγει αποκλειστικά στη «αναγκαιότητα» εκλογικής ενίσχυσης των δυνάμεων της ΚΝΕ και του ΚΚΕ. Παρά την «επαναστατική» και «κινηματική» φρασεολογία, αναβιώνουν κατευθύνσεις και πρακτικές παλαιότερων εποχών, στοχεύοντας απλά και μόνο την προβολή τους ως «μοναδική αντιπολίτευση» απέναντι στην κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ και τα Μνημόνια.

Ως Ε.Α.Α.Κ., καταγγέλλουμε απερίφραστα τις εκφυλισμένες πρακτικές που ακολουθεί η ΚΝΕ το τελευταίο διάστημα, απέναντί στις δυνάμεις της μαχόμενης ριζοσπαστικής αριστεράς και καλούμε και συνολικά την σπουδάζουσα νεολαία να περιθωριοποιήσει αυτές τις πολιτικές λογικές. Εμείς δεν θα μείνουμε αμέτοχοι απέναντι στην προσπάθεια της ΚΝΕ να τρομοκρατήσει το μαχόμενο φοιτητικό κίνημα μέσω της φίμωσης του πιο αγωνιστικού του κομματιού, ώστε να αναδειχτεί στην νέα “υπεύθυνη δύναμη” μέσα στις σχολές, που θα εγκαθιδρύει την ομαλότητα και θα τα καταστέλλει κάθε αγωνιστικό σκίρτημα. Θα παλέψουμε με όλες μας τις δυνάμεις για να εμποδίσουμε τους σχεδιασμούς του Υπουργείου, μέσα από ένα πανεκπαιδευτικό μέτωπο όπου φοιτητές και μαθητές θα βαδίσουν μαζί ενάντια στην αντι-εκπαιδευτική μεταρρύθμιση σε όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης.

Εάν η ΚΝΕ θέλει να επιλέξει το ρόλο του κατασταλτικού μηχανισμού κάθε κινήματος και κάθε αγωνιστή εμείς δηλώνουμε ότι δεν έχουμε καμία διάθεση να το ανεχτούμε, όπως δεν το ανεχτήκαμε ποτέ μέχρι τώρα.

EAAK

Advertisements

Κείμενο συμβολής της ΡΑΣ-ΕΑΑΚ στο συντονιστικό Αθήνας 16/03/2017

Το φθινόπωρο του 2015, η συγκυρία τόσο σε επίπεδο κοινωνικό, όσο και σε επίπεδο ριζοσπαστικής αριστεράς και συλλόγου, ήταν αρκετά δυσμενής. Από την μία μετά το δημοψήφισμα ο κόσμος είχε ενσωματώσει πλήρως λογικές ηττοπάθειας, με το δόγμα του TINA να επικρατεί και την ριζοσπαστική αριστερά να αδυνατεί να προβάλει ένα αντιπρόταγμα και να συγκροτήσει κίνηση ενάντια στις κυρίαρχες μνημονιακές πολιτικές της κυβέρνησης και ΕΕ.

Από την άλλη, η κατάσταση αυτή αντικατατοπτρίζονταν και σε επίπεδο συλλόγου, ο οποίος παρουσίαζε ήδη χαρακτηριστικά αποσυγκρότησης με τη μη διεξαγωγή φοιτητικών εκλογών για 2 χρόνια, την αδυναμία κατοχύρωσης συλλογικών διαδικασιών και πρακτικών με κύρια ευθύνη των καθεστωτικών παρατάξεων ΠΑΣΠ-ΔΑΠ, οι οποίες καλλιεργούν,με τις πρακτικές τους, λογικές ανάθεσης.Ο ΦΣ-ΑΣΟΕΕ ούτως η άλλως παρουσιάζει ιδιαίτερα χαρακτηριστικά, τόσο λόγω της μεγάλης μαζικότητας του (10000+) φοιτητές, όσο και του επιστημονικού αντικειμένου που αναπαράγει πλήρως τη θεωρητική βάση του καπιταλισμού.

Σε όλη αυτή την συγκυρία θεωρήσαμε αναγκαίο να απαντήσουμε πως υπάρχει και άλλος δρόμος ο οποίος περνά μόνο μέσα από τις συλλογικές διαδικασίες , ενάντια σε κάθε μέτρο που έρχεται να χτυπήσει τα συμφέροντα μας και το μέλλον μας. Σε αυτό ακριβώς το πλαίσιο χρειάζονταν και η μέγιστη συσπείρωση συλλογικοτήτων και αγωνιστών που παλεύουν σε αυτήν την κατεύθυνση την ίδια στιγμή που αναγνωρίζαμε πως τα μέχρι τώρα πολιτικά σχέδια της φοιτητικής αριστεράς αποδεικνύονταν ανεπαρκή και η ανάγκη ανασυγκρότησης της ήταν πιο μεγάλη από ποτέ. Έτσι πήραμε την πρωτοβουλία, για αρχή τρείς πολιτικοί χώροι τα σχήματα της ΡΑΣ-ΕΑΑΚ, της ΑΡΕνΑ, του ΑΡΔΙΝ, με την συμμετοχή ανοιχτή σε όλους τους φοιτητές του συλλόγου, να συγκροτήσουμε την Ενωτική Πρωτοβουλία προκειμένου να συμβάλλει στην περαιτέρω πολιτική ζύμωση όχι με όρους μιας αφαιρετικής κουβέντας χωρίς επίδικα αλλά που θα απολήγει σε κοινές πρακτικές και αποτελέσματα με στόχο την ανατροπή των συσχετισμών αδράνειας στον φοιτητικό σύλλογο της ΑΣΟΕΕ. Ουσιαστικά αναμετρηθήκαμε και αναμετριόμαστε διαλεκτικά με τα ερωτήματα της ανασυγκρότησης του ΦΣ ΑΣΟΕΕ και της φοιτητικής αριστεράς. Συνέχεια

Το γράμμα ένος αυτόχειρα 30 χρονών: Η γενιά μας θα εκδικηθεί

«Η γενιά μου χάθηκε. Χωρίς δουλειά, χωρίς όνειρα. Αντιστάθηκα όσο μπορούσα. Σας λέω αντίο». Η κρίση και η κοροϊδία της κυβέρνησης έσπρωξαν τον 30χρονο Μικέλε στο Ούντινε της Ιταλίας στην αυτοκτονία. Ο Μικέλε αντιστάθηκε, δεν άντεξε όμως τον πόλεμο που καθημερινά υφίσταται η νέα γενιά, την συντριβή των ονείρων της, την ανάπηρη ζωή που της τάζουν.

Ο Μικέλε  στις 31 Ιανουαρίου με ένα σχοινί έβαλε τέλος στην αγωνία του.

Συνέχεια

Πως το γελαστό παιδί και οι σύντροφοι του άλλαξαν την Ιρλανδία

Η απεργία πείνας του 1981 και η κληρονομία της

Στις 5 Μάη 1981, ο Μπόμπυ Σαντς, μετά από 66 μέρες απεργίας πείνας, έχασε της ζωή  του. Ήταν η αρχή μιας σειράς γεγονότων που  αποτέλεσε από πολλές από απόψεις ορόσημο. Ο Μπόμπυ Σαντς αποτελεί σημείο αναφοράς στην ιστορία της Ιρλανδίας και έδωσε στο πρόσωπο του Bonny Sands μια εμβληματική μορφή, συνεχεία της παράδοσης του ρεπουμπλικανικού κινήματος [1]. Αποτέλεσε ένα παγκόσμιο παράδειγμα αντίστασης στην βαρβαρότητα, ανυποχώρητης μάχης  στον αγώνα  για την ανθρωπινή αξιοπρέπεια. Πέρα από την εξιστόρηση των γεγονότων ή το δέος μπροστά στην επιλογή των ανθρώπων και στον τρόπο που την υπερασπίστηκαν ως το τέλος,  έχει σημασία να δούμε και το πώς η δράση τους συγκρότησε ένα πολιτικό ορόσημο: Πώς δηλαδή η θυσία 10 ανθρώπων δεν αποτέλεσε μια πράξη που έμεινε στην ιστορία σαν πράξη απελπισίας αλλά επικοινώνησε με των αγώνα ενός ολοκλήρου κινήματος και παρήγαγε ιστορικά πολιτικά αποτελέσματα.

Συνέχεια

Πάρε την κατάσταση στα χέρια σου λαέ !

Σαν σήμερα, στις 23 Φλεβάρη του 1943, ιδρύθηκε η Ενιαία Πανελλαδική Οργάνωση Νέων, η θρυλική ΕΠΟΝ. 

Ίδρυση και δράση

Η ίδρυση της πραγματοποιήθηκε μετά από πρωτοβουλία της ΟΚΝΕ (Ομοσπονδία Κομμουνιστικών Νεολαιών Ελλάδας , οργάνωση νέων που είχε ιδρύσει το ΣΕΚΕ (ΚΚΕ) από το 1922) και του ΕΑΜ Νέων (το «νεολαίστικό τμήμα» του ΕΑΜ που είχε ιδρυθεί ένα χρόνο νωρίτερα). Η ίδρυσή της σήμανε την αυτοδιάλυση του ΕΑΜ-Ν, της ΟΚΝΕ αλλά και των άλλων οργανώσεων που τη συγκρότησαν (όπως η Λαϊκή Επαναστατική Νεολαία της ΕΛΔ, η Αγροτική Νεολαία της Ελλάδας του ΑΚΕ, η Λεύτερη Νέα, η Φιλική Εταιρεία Νέων κ.α.) και αποτύπωσε την πιο ευρεία και μαζική συσπείρωση νεολαιίστικων, αριστερών, σοσιαλιστικών και προοδευτικών οργανώσεων και ανένταχτων αγωνιστών που είχε υπάρξει μέχρι τότε.

Η ΕΠΟΝ έγραψε απαράμιλλες σελίδες ηρωισμού στα χρόνια της Εθνικής Αντίστασης, αλλά και μετά την απελευθέρωση, μέχρις ότου τέθηκε εκτός νόμου, τον Φεβρουάριο του 1947. Αναπτύχτηκε ταχύτατα και υπολογίζεται ότι λίγο πριν την απελευθέρωση στις γραμμές της βρίσκονταν περισσότεροι από 500.000 νέοι και νέες, από τους οποίους ένα μεγάλο ποσοστό εντάχθηκε στον ΕΛΑΣ. Χιλιάδες υπήρξαν οι αντάρτες και οι αντάρτισσες της ΕΠΟΝ που έπεσαν ηρωικά  στα πεδία των μαχών αλλά και στις διαδηλώσεις των πόλεων, στις εκτελέσεις, στα στρατόπεδα συγκέντρωσης ή στις φυλακές και τα βασανιστήρια των αρχών κατοχής και των οργάνων τους. Συνέχεια